|
Middelburg II – DZD I, 4e ronde, zaterdag 17 december 2011
Het dorpshuis in Kruiningen was al voorzien van enkele kerstdecoraties en dat gaf wel een beetje sfeer.
Alleen was het wel balen dat ze aan het eind van de middag geen chips of zo hadden aan de bar.
De Kruiningse teamleider Peter van der Borgt probeerde zijn team in een underdogpositie te manoeuvreren
door te vertellen dat zijn team puntloos onderaan stond, maar ik denk niet dat iemand dat serieus nam. Daarvoor kennen
we de Kruiningers wel een beetje te goed.
Alex kon weer niet meedoen omdat hij weer moest invallen in het eerste, en daarom trad Dick Wolters op
als teamleider. We hadden overigens aan de oneven borden wit, en de uitslag was als volgt:
| |
DZD 1 |
1743 |
Middelburg 2 |
1564 |
6 |
2 |
| 1 |
P .vd. Borgt |
1858 |
R. Lauer |
1715 |
½ |
½ |
| 2 |
W. Meulblok |
1877 |
A. van Haaften |
1636 |
1 |
0 |
| 3 |
E. Clarisse |
1850 |
M.de Bock |
1658 |
½ |
½ |
| 4 |
R. den Hollander |
1634 |
D. Wolters |
1684 |
1 |
0 |
| 5 |
C. Heijboer |
1710 |
H. Geertse |
1375 |
1 |
0 |
| 6 |
L. Zweedijk |
1639 |
P. Goedbloed |
1415 |
1 |
0 |
| 7 |
E. Pompert |
1701 |
S. van Bokkem |
1467 |
0 |
1 |
| 8 |
B. Koeman |
1676 |
J. Visser |
|
1 |
0 |
Piet Goedbloed was meen ik als eerste klaar, even over tweeën. Hij redde het niet tegen Leon Zweedijk.
Helaas kon ik zijn notatie maar voor een klein deel reconstrueren, maar duidelijk is wel dat hij de Trompowsky-opening
op geheel eigen wijze speelde. Verder heb ik wel gezien dat zijn tegenstander al snel een koningsaanval kreeg,
maar hoe het verder ging kan ik helaas niet melden. (0 – 1)
Ik kon het wedstrijdverloop verder eerlijk gezegd niet zo heel goed volgen, omdat mijn eigen partij
nogal de aandacht opeiste. Maar toen ik een klein uurtje later nog eens keek, zag ik dat ook Henrik Geertse had verloren.
Hij leverde zijn notatiebiljet niet in, dus ook over deze partij kan ik niet zoveel zeggen. Ik heb alleen wel gezien,
dat hij al snel in flinke moeilijkheden zat doordat zijn tegenstander na een stukoffer een gevaarlijke koningsaanval kreeg.
Maar hoe het verder ging weet ik niet. (0 – 2)
Tegen tien over half vier keek ik nog eens, en toen bleek dat ook de borden 2, 3, 7 en 8 al klaar waren.
Aan bord 2 ging Adriaan van Haaften ten onder tegen Willy Meulblok. Adriaan leek na een Siciliaanse opening iets minder
te staan door de verzwakte pionnenstructuur op de koningsvleugel, en doordat wit zijn torens kon verdubbelen op de
halfopen f-lijn. Maar er was niet veel aan de hand geweest, als hij nu maar 23)…Pb8 gevolgd door 24)…Pd7 had gespeeld
om het belangrijke veld f6 te dekken. 23)…Pe7? was niet goed, en 24)…Kh8?? was een blunder die een stuk kostte.
Dat soort fouten heb ik hem totnogtoe niet vaak zien maken, maar de witspeler kon het daarna natuurlijk wel winnen.
Aan bord 3 maakte Martin de Bock remise tegen Eric Clarisse. Martin kreeg een Boedapester gambiet voorgeschoteld,
en kwam daar in eerste instantie redelijk goed uit. Op de 23e zet verloor hij echter een pion. Op de 30e zet verloor hij er nog een,
maar dat was niet erg want er werd tegelijkertijd afgewikkeld naar een ongelijke loper eindspel, en daar wist Clarisse niks meer mee aan te vangen.
|
Sam van Bokkem wist aan bord 7 een vol punt in de wacht te slepen, helaas zou hij de enige blijven.
De Engelse opening ging vrij goed voor Sam en daarna ging het nog beter. Na zo'n 20 zetten vindt Fritz de stelling ongeveer gelijk,
maar tegen de 30e zet vindt hij dat wit duidelijk beter staat. Op de 32e zet won onze man een pion, maar de strijd was daarmee nog niet gestreden.
Op de 41e zet werd er afgewikkeld naar een toreneindspel, maar daarna liet Sam een dot van een kans liggen. Met b5 op de 46e of 47e zet
had hij de partij sneller kunnen beslissen. Wit had daarmee een vrijpion kunnen creëren. Zoals het ging kreeg Sam wel twee verbonden vrijpionnen,
maar tegenstander Erwin Pompert kreeg er ook een. Sam won uiteindelijk wel, maar helaas kon ik de notatie maar tot de 56e zet reconstrueren,
het slot ontbreekt dus. Jammer.
Joost Visser redde het niet aan bord 8. Hij speelde op zich wel een redelijk goede debuutpartij, maar had aan Bram Koeman
geen gemakkelijke tegenstander. Joost speelde Russisch, en tot aan de 20e zet vindt Fritz de stelling ongeveer gelijk. Niet goed was
echter 21)…Lxh2+ waarna wit duidelijk beter kwam te staan. In plaats daarvan had zwart 21)…Db8 moeten doen, bijv. gevolgd
door 22)Pf1 Pxd2 23)Dxd2 f4 nog steeds met gelijke stelling volgens Fritz. Ook niet zo goed was 24)…Dc8?!, in plaats daarvan
was 24)…f4 25)Te5 Pd7 beter geweest. Zwart verliest dan wel de pion op f4, maar kan dan nog wel even spelen. Op de 27e zet gaf Joost op en
dat lijkt misschien wat vroeg maar was wel terecht, want wit haalt gewoon zijn toren erbij, hetzij op de 6e of op de 7e rij en zwart kan dan
niet meer alles dekken. De stand was hierna 1.5 – 4.5, en de westrijd was dus al verloren.
Nog geen tien minuten later verloor ook Dick Wolters van Rinus den Hollander. De Koningsindische opening ging niet zo heel
goed voor Dick, want na 13 zetten stond hij duidelijk minder. Pas echt mis ging het na 21)…f5?? Dat was gans verkeerd, want na 22)gxf5 kan
zwart niet terugnemen omdat hij dan na 23)Dg2 een stuk verliest. Op de 25e zet ging er nog een pion verloren en zwart dreigt bovendien
simpelweg onder de voet gelopen te worden op de k-vleugel, dus gaf Dick maar op.(1.5 – 5.5)
Nu was ondergetekende als laatste nog bezig. Er stond niets meer op het spel, maar ik deed toch mijn best om er nog iets
van te maken. Na een Siciliaanse opening won ik op de 15e zet een pion, maar positioneel gezien kwam ik daarmee niet echt beter te staan.
Pas tegen de 30e zet geeft Fritz aan dat wit duidelijk beter staat, alleen had ik dan wel moeten verdergaan met 30)Txd5 Dxd5 31)a4. Dat zou
wel eens kunnen kloppen. Ik had me waarschijnlijk teveel gericht op het opzetten van een koningsaanval, maar in plaats daarvan had ik
inderdaad beter de pionnen op de damevleugel kunnen activeren. Die koningsaanval kwam dus totaal niet van de grond, in plaats daarvan kon
tegenstander Peter v.d. Borgt via een kwaliteitsoffer afwikkelen naar een vrijwel gewonnen dame-eindspel. Toch wist ik dit eindspel
uiteindelijk nog net remise te houden. Een zwaar bevochten half puntje.
Eindstand dus 2-6, wederom een forse nederlaag. Hopelijk hebben we meer succes in het nieuwe schaakjaar 2012.
De partijen kun je hier naspelen.
Ronald Lauer.
|