Middelburg II – Souburg II, 3e ronde, zaterdag 26 november 2011.

Dit was een thuiswedstrijd, die werd verspeeld in ons zaaltje in het Palet. Teamleider Alex Jonkheer kon niet meedoen, want die moest geloof ik invallen in het eerste. Hij werd node gemist.

We hadden overigens aan de even borden wit, en de uitslag was als volgt:

Na een uurtje spelen was er nog niet veel tekening gekomen in de strijd, maar toen om even over half drie nog eens keek, waren de borden 5 en 7 al klaar, de volgorde heb ik even gemist.

Tjitte de Boer aan bord 5 redde het niet. Tegenstander Jean-Pierre van Gemert speelde het Colle-systeem, en ondanks de eenvoud daarvan moet je er wel een beetje mee uitkijken. Dat is iets wat me al vaker is opgevallen. In deze partij probeerde wit al snel een koningsaanval, en Tjitte ving dat niet goed genoeg op. Zo was 13)…c4!? 14)Le2 Lh4 beter geweest dan 13)….g5? volgens Fritz, en dat zou wel eens kunnen kloppen. Verder ziet Fritz 15)…Kg7? als de beslissende fout, in plaats daarvan had zwart 15)…gxh4 16)Lf4 c4 moeten doen. Na de 15e zet ging het inderdaad snel bergafwaarts met onze man. Na de 22e zet gaf hij maar op en dat was terecht, want de witte torens komen binnenvallen over de g-lijn.

Ook de debuutpartij van de besnorde heer Kerssemakers aan bord 7 verliep niet naar wens. Na de opening (een Franse ruilvariant) ging hij al snel in de fout. Jammer, want Fritz geeft aan dat hij wel een goede kans had in de vorm van 12)…Pxg4! met pionwinst. Dat miste onze man echter, in plaats daarvan probeerde hij op de volgende zet iets soortgelijks met 13)…Pe4? maar dat was niet goed, want het kostte uiteindelijk een stuk. De geroutineerde Souburger Noorlander kon het daarna natuurlijk wel afmaken (0 – 2).

Om kwart over vier verloor ook Martin de Bock. Na de ruilvariant van het Frans kwam Martin enigszins in de verdrukking op de damevleugel, met name omdat zijn paard gepend werd. Toch had het nog niet veel te betekenen gehad als hij dit nu maar adequaat had opgevangen. De blunder 19)…b6?? bezegelde echter zijn lot, omdat het paard daarna niet goed meer gedekt kon worden. Wil je zoiets nooit meer spelen Martin? Tegenstander Toetenel kwam dus gewoon een stuk voor te staan, en hij kon het daarna wel winnen. (0 – 3)

Een paar minuten later deed Jos de Jager iets terug, hij wist te winnen van Albert Vermue. Hoe dit precies in zijn werk ging is me niet echt duidelijk, want ik kon de notatie helaas maar ten dele ontcijferen. Na een onregelmatige damepion-opening wisselt de waardering van Fritz de eerste twintig zetten zo'n beetje tussen ongeveer gelijk en iets beter voor wit, maar jammer genoeg weet ik dus niet hoe het verder ging. Jos won in elk geval wel. (1 – 3)

Om half vijf volgde echter weer een tegenvaller: de anders zo solide spelende Adriaan van Haaften ging ten onder tegen Pim Uytdewilligen. Ik zag wel dat Adriaan in de opening al enigszins in de verdrukking kwam op de damevleugel, en later zag ik dat hij een pion achter stond in een toreneindspel. Veel meer kan ik niet melden, want hij leverde zijn notatiebiljet niet in. Toen ik hem daar de volgende dag via e-mail naar vroeg, mailde hij terug: "Mijn behandeling van de opening was zo beschamend dat ik de partij maar liever niet vertoon. Schrijf dat maar gerust in de krant". (1 – 4)

Zelf redde ik het overigens ook niet tegen Corné Boogaard. Het gesloten Siciliaans werd door mij niet zo best gespeeld. Zo geeft Fritz aan, dat wit groot voordeel had kunnen krijgen, beginnend met 13)g4 f6 14)Dh6. Dat had ik niet gezien, maar Corné gelukkig ook niet. Zoals het ging stond ik nog best redelijk, en dat bleef zo tot in het dame-toren eindspel. De beslissende fout was echter 39)…Dxd4?? waarna wit beslissend binnenviel over de h-lijn, wat me uiteindelijk mijn dame kostte. Volgens Fritz had ik in plaats daarvan 39)…De4 40)Tf1 Dxd4 moeten doen. Op 40)Th2 moet zwart Df4 doen volgens Fritz. De dame moet achter de toren aan blijven gaan totdat die gedwongen wordt de h-lijn te verlaten. Dat zou wel eens kunnen kloppen, zo had ik het misschien kunnen redden. Eigenlijk niet zo moeilijk, maar ik zag het niet. (1 – 5)

Marcel Nellen wist even later echter wel te winnen van Wim Coppoolse. De opening was in dit geval een onregelmatig soort Geweigerd Damegambiet, en dit werd door beide spelers niet zo geweldig gespeeld. Beide spelers overzagen dat zwart groot voordeel had kunnen krijgen met 14)…Pxf4 15)gxf4 Lxh4 16)Kf1 e5 volgens Fritz. Daar kwam Marcel dus goed mee weg, zoals het ging kwam hij zelfs beter te staan, omdat de h-lijn openging en hij een koningsaanval kon gaan opzetten. Fritz geeft aan dat wit na de 22e zet duidelijk beter staat, en na de 26e zet gewonnen. Toen de witte toren op h7 verscheen, was het wel uit. Zwart spendeerde er nog een schaakje aan en gaf toen op. (2 – 5)

Henrik Geertse was nu als laatste nog bezig, en hoewel er niets meer op het spel stond, deed hij wel zijn sportieve plicht. Om tien voor vijf won hij uiteindelijk van Dennis van Driel. Na een Schotse opening kwam Henrik iets beter te staan, omdat hij de zwarte pionnenstructuur op de koningsvleugel wist te verminken. Maar het punt was daarmee natuurlijk nog lang niet binnen. Het toreneindspel dat uiteindelijk op het bord kwam, begon er zo tegen de zestigste zet al remise-achtig uit te zien. Daarna ging van Driel echter in de fout, 61)…Ke7? en 62)…Tc6? waren niet goed, en toen was het snel bekeken. In de slotstelling is het duidelijk wat er gaat gebeuren: wit duwt zijn pion door naar h7, zwart moet Th8 doen, en daarna valt de witte koning uiteindelijk beslissend binnen.

Eindstand dus 3 – 5, weer een pak slaag helaas, maar we moeten de moed erin houden. Hopelijk kan onze immer positief ingestelde teamleider volgende keer wel meespelen. Dat scheelt meteen flink, alleen al voor het moraal.

De partijen kun je hier naspelen.

Ronald Lauer.