Middelburg II – HWP IV, 2e ronde, zaterdag 29 oktober 2011.

De navigatie had nog wat problemen kunnen geven, omdat niemand precies de weg wist in Sluiskil, waar HWP speelt. Gelukkig zag Pepijn al snel een bordje "Meulengat", en daar moesten we zijn. Dat viel dus enorm mee. "Zie je wel, als je de weg maar weet ", zei Alex lachend.

Tja, dat kan natuurlijk ook wel eens anders lopen. Zo herinner ik me een gelegenheid waarbij Alex zelf chauffeerde en we aanvankelijk in Hulst terechtkwamen in plaats van Axel. We hadden toen behoorlijk wat moeite om alsnog het goede dorp te vinden…

Alex en ik deden zelf overigens niet mee in het tweede, want we moesten allebei in het eerste invallen en we werden als kanonnenvoer aan de eerste twee borden gezet. Vooraf gaf Maarten me nog een schouderklopje met de woorden "Kom op hè", waarvan ik me wel even afvroeg of dat ironisch bedoeld was.

Een interessante bijzonderheid was verder wel, dat ook Jan Timman aanwezig was in Sluiskil. Hij kwam uit voor Wageningen, en speelde tegen HWP I. Ik ging wel een paar keer bij zijn bord kijken, en ik dacht eigenlijk niet dat het goed ging voor Jan, maar de volgende dag las ik op de website van HWP dat Jan toch gewonnen had. Niets van begrepen dus.

Een Engels sprekende man die ik samen met Jan zag, was achteraf gezien de Internationaal Meester Yochanan Afek. Afek is samen met Hans Böhm de auteur van het nieuwe boek "Wij presenteren: de toren", dat net uit is. Vandaar natuurlijk dat er een paar exemplaren van dat boekje lagen. Heb ik trouwens nog even in gebladerd toen het even onbewaakt lag. Toen Afek dat zag, zei hij "More about de toren". Deze toelichting was tamelijk overbodig gezien de titel van het boekje, maar ik knikte braaf, niet wetend dat ik met een van de twee auteurs te maken had. Het is wel een grappig toeval dat ik de volgende dag een e-mail nieuwsbrief van Van Stockum Internetboekhandel binnenkreeg, waarin het boekje voor € 17,95 werd aangeboden. Ik heb meteen maar een exemplaar besteld, als herinnering aan een toch wel bijzonder moment.

Nog even iets over de wedstrijd zelf. We hadden aan de oneven borden wit, en de uitslag was als volgt:

Van tevoren was niet duidelijk of Hendrik-Jan Meijer zou komen. Als hij kwam, dan kon ik in het tweede meedoen, maar hij kwam dus niet en daarom moest ik net als Alex in het eerste invallen. Het tweede team begon dus helaas met een 0 – 1 achterstand.

Adriaan van Haaften was deze keer als eerste klaar, na slechts 11 zetten en minder dan een uur spelen kwam hij remise overeen met tegenstander Bajraktari. De opening was een onregelmatig soort Benoni, en er gebeurde verder niet veel in dit partijtje. (0.5 – 1.5)

Jos de Jager had zijn dag niet. Hij verloor tegen vieren van Gilbert Ongena, en dat was volkomen onnodig. Na een Hollandse opening stond Jos een tijdlang weliswaar iets passiever, maar veel te betekenen had dat niet. En toen zwart met de foutzet 24)….Pb6? kwam, won Jos op simpele wijze een pion en kwam in feite gewonnen te staan, al had hij nog wel flink moeten werken voor het punt. Zo ging het echter niet, want Jos ging zelf gigantisch in de fout door de dames te ruilen. Hij zal hebben gedacht: "Als je materiaal voorstaat, moet je afruilen". Dat was in dit geval echter absoluut geen goed idee, omdat in het overblijvende eindspel het zwarte paard veel sterker was dan de witte loper. Jos raakte in korte tijd flink wat materiaal kwijt, en kwam glad verloren te staan. Uiteindelijk kwam hij zelfs een vol stuk achter, en tegenstander Ongena kon het toen wel afmaken. Arme Jos, wat zal hij gebaald hebben na afloop. (0.5 – 2.5)

Om kwart over vier bracht Henrik Geertse het eerste winstpunt binnen. Henrik had het niet moeilijk tegen Perisic, die de Siciliaanse opening op geheel eigen wijze behandelde. Op de 12e zet kwam de witspeler zelfs met een stukoffer, waar werkelijk helemaal niets van klopte. Onze man pakte kalmpjes het stuk, en de witte aanval kwam vervolgens totaal niet van de grond. Henrik nam het initiatief over, en won op de 26e zet ook nog eens een volle toren. Enkele zetten later gaf wit maar op. (1.5 – 2.5)

Rond tien over vijf eindigden er drie partijen snel na elkaar, de volgorde heb ik even gemist. Martin de Bock liet een half puntje noteren tegen Lammens. Na de opening (geweigerd damegambiet) had Martin minder ruimte en kwam hij zo op het oog dus ietsje minder te staan. Na de 31e zet geeft Fritz aan, dat wit een gewonnen stand had kunnen bereiken door de torens te verdubbelen op de a-lijn. Ik weet niet helemaal zeker of dat klopt, maar de witspeler maakte geen gebruik van die mogelijkheid, en de spelers kwamen enkele zetten later remise overeen.

Dick maakte eveneens remise tegen de altijd lastige oude rot Adri den Hamer. Na de ruilvariant van het geweigerd damegambiet kwam Dick iets beter te staan, maar veel te betekenen had het niet, en na de 27e zet vind Fritz dat het dame-toren eindspel ongeveer gelijk staat. Toen ook de zware stukken waren geruild, werd het pionneneindspel op de 40e zet uiteindelijk remise gegeven.

Pepijn Gillissen verloor van Nick Wegman. De opening was in dit geval een onregelmatig soort Siciliaans met Lc4, en Pepijn leek eerst ietsje minder te staan, al stelde het niks voor. Na de 18e zet geeft Fritz echter aan dat de stand ongeveer gelijk is. Daarna ging onze man echter gigantisch in de fout. 20)Pd5? was een fout die pion kostte en 21)Txf2?? een blunder die een vol stuk kostte. Daarna was het natuurlijk al wel bekeken. Pepijn speelde nog even door, maar op de 40e zet kwam zwart ook nog met een matdreiging, waarna Pepijn maar opgaf. (2.5 – 4.5)

De wedstrijd was nu verloren, en voor Marcel Nellen stond er dus niets meer op het spel. Hij deed echter wel zijn sportieve plicht, want rond tien voor half zes liet hij een vol punt optekenen. Hij moest tegen een heel jong meisje, dat echter wel een telg uit het roemrijke Dubbeldam-geslacht bleek te zijn, Lydia geheten. Na een onregelmatig soort damepionspel stond het een tijdlang ongeveer gelijk, maar op de 25e zet kreeg wit een dubbelpion en kreeg Marcel licht voordeel, al betekende het nog niet veel. Lydia probeerde daarna een koningsaanval, maar die kwam niet echt van de grond, en op de 32e zet wikkelde ze op een verkeerde manier af naar het eindspel. Dit eindspel stond beter voor onze man. Op de 36e zet won hij een pion, en op de 44e nog een. Daarna was het eigenlijk wel bekeken. Lydia speelde nog door tot de 57e zet maar dat veranderde de uitslag niet meer. (3.5 – 4.5)

Na afloop was Alex aan de bar behoorlijk vrolijk ondanks de nederlagen (niet alleen het tweede verloor, maar ook het eerste, en Alex en ik verloren dus ook allebei...). Ik zag hem tijden lang steeds met een glas pils in zijn hand, en het was waarschijnlijk niet steeds hetzelfde glas, dus ik had het idee dat hij wel aardig wat innam. Op een gegeven moment merkte ik ook op , dat hij op first-name basis bleek te verkeren met een van de bardames. Alex wilde wachten, totdat ook de uitslag van het eerste team bekend was, en dat duurde nogal lang. Toen dan toch het moment van vertrek gekomen was, werd opgemerkt dat Alex wel nog even zijn pils moest opdrinken. "En ik moet ook nog even naar de wc, want anders moet ik straks in de tunnel pissen!!", voegde Alex er lachend aan toe. Hetgeen dus duidelijk mijn indruk bevestigde, dat hij er wel een paar teveel op had.

Even later vroeg ik enigszins bezorgd aan chauffeur van dienst Dick Wolters: "Jij hebt toch niet net zo vaak het glas geheven als Alex hè?" Dick verzekerde me echter, dat hij maar één pilsje had gedronken. Dat klopte waarschijnlijk wel, want hij reed keurig en we kwamen zonder ongelukken thuis.

De partijen kun je hier naspelen.

Ronald Lauer.