Middelburg 1 verliest eerste wedstrijd

Middelburg 17 september 2011.

De eerste ronde was meteen een klapper. We moesten tegen de qua elo-rating hoogst geklasseerde ploeg van de 3e klasse F aantreden.

Na ongeveer twee uur spelen zat het er dik in dat we een ruime overwinning zouden behalen! Helaas liep het schip op het laatste moment op de klippen. Het meeste te beklagen was Hendrik Jan. In een gelijke stelling overschreed hij op de 39e zet de tijd. Het is een schrale troost om te weten, dat het zelfs Botwinnik in een partij om het wereldkampioenschap overkwam. De volgende partij win je natuurlijk Hendrik Jan!!

Een teleurstelling was ook de nederlaag van Michael. Maar hij moet er nog een beetje in komen. Hij heeft de capaciteiten om een belangrijke rol te spelen in het team.

En dan Kees de Wolf? Hij verloor plotseling op volkomen onverklaarbare wijze. Schijnt zelfs gewonnen te hebben gestaan. Verliet ontdaan de speelzaal. Volgende keer beter Kees.

Zeer goed speelde Matthijs. Hij liet zijn hoger ingeschaalde tegenstander kansloos. Prima!

De 10e zet van Mathijs was Ph5! Er volgde 11.Pb3? Pg3!! En zwart won de kwaliteit en de partij. We verwachten nog veel van hem!

Zeer overtuigend was eveneens het optreden van Sven, de clubkampioen. Zijn tegenstander, met niet minder dan 213 ratingpunten meer (!!), speelde veel te lang door in een totaal verloren stelling. Hij hoopte blijkbaar, dat Sven een technisch steekje zou laten vallen. Valse hoop van een klein jongetje, dat niet tegen zijn verlies kon.

En dan de remisespelers. Maarten ging in tijdnood volkomen begrijpelijk akkoord met remise in een ietsje pietsje betere stelling. Wie wel nog een uurtje of zo flink op de tanden had kunnen bijten was Johan. Je kunt in de volgende ronde revanche nemen Johan!

En dan de rol, die ik zelf speelde. Na 5½ uur spelen, alle andere partijen waren afgelopen, stond na 52 zetten de volgende stelling op het bord: (C. Jansen – M. Glissenaar).

Ik speelde 53.f6? Er volgde 53… gxf6! 54.gxf6 h5! 55.a5 Ta4 56.Kf3? Tf4+. De laatste zet had ik totaal overzien, bood van schrik remise aan. Dom, dom, dom. Ik zag geen winst meer, terwijl mijn klok angstig dicht naar het nulpunt kroop. Ik dacht, dat het potremise was.

Een week na de wedstrijd kwam aanvankelijk de verschrikkelijke kater: Ik heb remise gegeven in een gewonnen stelling!! Mijn hulpje Rybka in samenwerking met Houdini vond de volgende varianten:

57.Kg3 h4+ 58.Kh3 Txf6 [58… Txf2 59.Ta8+ Kf7 60.a6 Ta2 61.a7 e4 62.Th8] 59.a6 Th6 [59...Txf2 60.Tb7 Ta2 61.a7] 60.Ta8+ Kg7 61.a7 Ta6 62.Kxh4 Ta4+ 63.Kg3 Ta5 64.Kg4 Ta2 65.Kf3 Ta4 66.Ke3 Kh7 67.Kd3 Kg7 68.Kc3 Ta6 69.Kb3 Ta1 70.Kc4 Ta5 71.f3 Kh7 72.Kb4 Ta6 73.Kb5 Ta2 74.Kb6 Tb2+ 75.Kc6 Ta2 76.Td8 Txa7 77.Td7+ Txd7 78.Kxd7 Kg8 79.Ke6 Kg7 80.Kxe5 ……

Gelukkig was het toch remise. Zwart kon namelijk in bovenstaande variant beter spelen: 62...e4!! 63.Kg4 Ta2! 64.Kg5 Kh7! En de witte koning komt de f-lijn niet over zonder dat de f-pion MET SCHAAK wordt geslagen. De stelling wit: Kb6 (b.v.), Ta8, pion a7; zwart: Kh7, Ta2, met zwart aan zet is theoretisch remise. Waarmee bewezen is, dat die supercomputers (zonder tablebase) ook niet alles zien.

Natuurlijk had ik nog door moeten spelen, hoe dan ook, maar ik kon nog nauwelijks een loper van een paard onderscheiden. Maar dat is geen excuus. Zeker niet gezien de stand in de wedstrijd.

(Ik had in de diagramstelling natuurlijk al 53.a5!! moeten doen. Dat was heel wat gemakkelijker geweest. Bijvoorbeeld: 53… Txg5 54.a6 Txf5 55.Tb7 enz. Slaat zwart niet op g5, dan wint wit ook gemakkelijk.)

Cor Jansen